Witaj na stronie poświęconej ponad 600 - letniej wiosce BINIEW. Znajdziesz tutaj wiele przydatnych informacji dotyczących tej ciekawej miejscowości.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Szkoła Podstawowa w Biniewie
Źródłem poznania historii szkoły są jej kroniki oraz księgi ocen, które zachowały się od założenia szkoły w 1896 roku. Najstarsza kronika szkoły obejmuje lata 1896 - 1930 i do 1918 roku jest pisana w języku niemieckim przez długoletniego i jedynego wtedy nauczyciela tej placówki - Romana Ślósarczyka.
Decyzję o przygotowaniach do budowy szkoły w Biniewie podjęły władze pruskie w sierpniu 1894 r. Wyznaczono ziemię szkolną, na której rozmieszczono budynki: szkolny, gospodarczy, piwnicę, studnię oraz plac szkolny, ogród i pole szkolne. Dwa lata później stał już budynek szkoły, w którym mieściła się jedna duża klasa, korytarz i mieszkanie dla nauczyciela. Ziemia szkolna kosztowała 13.200 marek, a sam budynek szkolny o wielkości 59,97 m2 kosztował 6.200 marek.
W okresie zaboru pruskiego szkoła była miejscem germanizacji polskich dzieci. Zapisy w kronice szkoły świadczą o ścisłym związku historii szkoły z dziejami narodu polskiego. Szkoła rozpoczęła działalność we wrześniu 1896 r. Była to jednoklasowa, trzyoddziałowa, tzw. południowa szkoła powszechna. Zajęcia obejmowały: religię, czytanie, pisanie, mówienie, rachunki, geografię, historię, śpiew, robótki i turnieje, oczywiście nauczane w języku niemieckim. Pierwsze nazwisko zapisane w księdze ocen to: Hartwig Rusek ur. 11 października 1882 r. w Biniewie. Wśród uczniów otrzymujących świadectwa w 1897 roku są: Marianna Rosik, Antoni Marciniak, Antoni Kluczyk, Franz Świgulski, Antoni Chmielarz, Ignacy Kasprzak, Albert Witczak, Eufrazyna Kmiecik. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości szkoła natychmiast wznowiła działalność ucząc w języku polskim i historii oraz geografii Polski. Cieszył się tym nauczyciel szkoły pisząc w kronice: „Niezbadane są wyroki Opatrzności Bożej! Witaj nam drogi, ojczysty języku ukochany!” Już w listopadzie tego roku dzieci z Biniewa i okolic zasiadły w ławkach szkolnych, ale brak opału spowodował zawieszenie zajęć do marca 1919 r.
Obowiązek szkolny trwał od 7 do 14 roku życia ucznia. Po śmierci Romana Ślósarczyka z dniem 1 listopada 1924 r. posadę nauczyciela szkoły objął Józef Borowiecki, później z dniem 17 października 1927 r.- Franciszek Surma, a następnie od 16 sierpnia 1933 r. Brunon Mańka. Szkoła uroczyście organizowała obchody świąt państwowych: 11 listopada, 3 maja oraz imieniny marszałka Józefa Piłsudskiego (19 marca). W 1938 r. przeprowadzono tygodniową wycieczkę do Zakopanego dla najstarszych uczniów szkoły. W okresie okupacji w czasie II wojny światowej szkoła w Biniewie była zamknięta. Po wojnie rozpoczęła swą działalność 27 lutego 1945 r. od uroczystego nabożeństwa w kościele parafialnym w Górznie. Placówka dysponowała 4 klasami. 9 lutego 1945 r. przyjął trud organizacji i prowadzenia placówki nauczyciel Franciszek Witkowski i uczył przedmiotów: język polski, matematyka, religia, śpiew, geografia, przyroda oraz ćwiczenia cielesne. Uczęszczały do szkoły 92 dzieci z Biniewa i Górzna z roczników 1930-1937. 16 stycznia 1949 r. otwarto przy szkole punkt biblioteczny. W latach 50 w szkole uczyło dwóch nauczycieli: Honorata Janiak i kierownik szkoły Franciszek Witkowski. Uczono wówczas w 5 oddziałach 74 uczniów. Wprowadzono obchody Święta Pracy, Rewolucji Październikowej, urodzin Stalina i Bieruta obok spotkań choinkowych, MDD i MDK zamiast 3 maja i 11 listopada. Nie prowadzono w szkole zajęć z religii. Od 1962 r. zajęcia prowadził Stanisław Marciniak, a w latach 1963 - 1965: Gertruda Dyba. Z powodu mniejszej liczby uczniów od 1964 r. naukę w 4 oddziałach podjęło 59 uczniów (kl. 0-III). W 1965 r. nauczycielką w tutejszej szkole została Krzysława Sikora. Od 1968 r. dołączyła do nauczycieli Janina Banasiak. W 1970 r. obowiązki dyrektora szkoły objął Marian Wincenciak. W 1972 r. przeprowadzono kapitalny remont szkoły: naprawiono piece kaflowe, wprawiono nowe okna, przebudowano instalację elektryczną, przełożono dach i pomalowano klasy przy pomocy mieszkańców okolic. W 1982 r. po przejściu na emeryturę poprzedniego dyrektora posadę tę objął Stanisław Maciejewski. W latach 1983 - 2001 Danuta Maciaszek była nauczycielem i wychowawcą w tutejszej szkole. W 1985 roku rozpoczęła w tutejszej placówce pracę i nadal pracuje Marlena Cepa, a w 1987 r. Elżbieta Mikołajczyk. Było wtedy 60 dzieci od oddziału przedszkolnego do klasy III. Przeprowadzono wówczas remont szkoły. W 1990 roku wprowadzono religię do szkół i katechetką była do 1999 roku Ewa Gądziak, a obecnie jest Justyna Frąszczak. Od 1991 r. i obecnie Róża Palarczyk jest wychowawcą w oddziale przedszkolnym. W 1991 r. dyrektorem szkoły, po odejściu na emeryturę poprzedniego, została Elżbieta Mikołajczyk, a od 1993 r. jest kierownikiem filii w Biniewie Szkoły Podstawowej w Szczurach. W 1992 r. założono w szkole wodociąg i wykonano społecznie prace malarskie klas i korytarzy. W 1994 r. doprowadzono do rozbudowy szkoły o ubikacje i pokój nauczycielski, wygospodarowano szatnie, kuchnię i umieszczono kotłownię, założono centralne ogrzewanie, zaadoptowano największą klasę na salę gimnastyczną, uporządkowano plac wokół szkoły, zlikwidowano ubikacje wolnostojące, piwnicę i stodołę, zlikwidowano piece kaflowe i pomalowano sale. Prace te wykonali mieszkańcy okolic w czynie społecznym, Komitet Rodzicielski i jej przewodniczący Mirosław Nowak zaangażowali się w rozbudowę - ufundowali wraz z organizacjami wsi projekt dobudowy i wykonali prace murarskie, a materiały i wyposażenie sfinansował Samorząd Gminy Ostrów Wielkopolski przy wsparciu Kuratorium Oświaty w Kaliszu. Społeczność szkolna przygotowała uroczystość otwarcia szkoły po rozbudowie z przedstawieniem pt.: „Serce za serce”. Od 1 września 1995 r. doprowadzono do podwyższenia stopnia organizacyjnego szkoły o czwartą klasę z powodu dobrych warunków lokalowych i możliwości zdania przez 10 - latków egzaminu na kartę rowerową, aby zgodnie z przepisami ruchu drogowego dojeżdżały do klasy wyższych w S.P. Szczury. Zajęcia w klasie IV prowadzono przez 5 lat - do 21 czerwca 2001 r. (ze względu na reformę oświaty oraz niż demograficzny) wprowadzono tzw. kształcenie zintegrowane w klasach I-III łącząc przedmioty w jeden tok nauczania - uczenia się. W szkole organizowano dodatkowo naukę języków obcych opłacaną przez rodziców: języka niemieckiego w 1993/94, języka angielskiego w 1998-2001 (3 lata). W 1996 r. zorganizowano obchody 100 - lecia szkoły w Biniewie, poparte kroniką szkolną. Otynkowano budynek i skład na opał, wykonano prace malarskie czynem społecznym. Przygotowano część artystyczną z uczniami pt.: „Piosenki i zabawy naszych dziadków i pradziadków”, zaproszono byłych uczniów i pracowników szkoły obok gości honorowych. Szkoła wzbogaciła swoją bazę o telewizor z wideo, kserokopiarkę i komputer, które wykorzystuje w trakcie zajęć. Od roku szkolnego 2001/2002 szkoła organizuje zajęcia dodatkowe z informatyki. Nauczyciele szkoły przygotowują imprezy, uroczystości środowiskowe: balik dla dzieci od 0 do 10 lat, Dzień Seniora dla wszystkich starszych mieszkańców okolic, Dzień Rodzica, część artystyczną z dziećmi np.: na jubileusz OSP w Biniewie. Szkoła organizuje konkursy na szczeblu gminy (np.: teatralny „Brzechwa dzieciom”, dyktando „corrida ortograficzna”). Uczniowie biorą udział w gminnych i ogólnopolskich konkursach plastycznych, akcjach np. „Góra grosza”, projekcie edukacyjnym „Bocian”, konkursach matematycznych, piosenkarskich, recytatorskich, sportowych, itp. Dzieci co roku jadą na wycieczki autokarowe: np.: 1996 r. „szlakiem piastowskim”, 1997 r. muzeum, fabryka lodów, statek na Szałe w Kaliszu, 1998 r. obserwatorium astronomiczne w Toruniu, 1999 r. Poznań - Rogalin - Kórnik, 2000 r. ZOO, statek po Odrze, ogród botaniczny we Wrocławiu, 2001 r. Malta, ZOO, rynek - koziołki w Poznaniu, 2002 r. zamek, park, żubry w Gołuchowie, 2003 r. Górecznik - strusie, Antonin - pałacyk z pamiątkami po F. Chopinie, „Bajkoland” w Ostrowie Wlkp. W szkole w Biniewie organizuje się lokal wyborczy do przeprowadzenia wyborów samorządowych i ogólnopolskich oraz referendum. Szkoła współpracuje z GOK, GOPS, Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, samorządami gminnym i wiejskim, dzielnicowym okolicy, proboszczem parafii Górzno oraz ściśle współpracuje ze szkołą macierzystą S.P. Szczury.
Źródłem poznania historii szkoły są jej kroniki oraz księgi ocen, które zachowały się od założenia szkoły w 1896 roku. Najstarsza kronika szkoły obejmuje lata 1896 - 1930 i do 1918 roku jest pisana w języku niemieckim przez długoletniego i jedynego wtedy nauczyciela tej placówki - Romana Ślósarczyka.
Decyzję o przygotowaniach do budowy szkoły w Biniewie podjęły władze pruskie w sierpniu 1894 r. Wyznaczono ziemię szkolną, na której rozmieszczono budynki: szkolny, gospodarczy, piwnicę, studnię oraz plac szkolny, ogród i pole szkolne. Dwa lata później stał już budynek szkoły, w którym mieściła się jedna duża klasa, korytarz i mieszkanie dla nauczyciela. Ziemia szkolna kosztowała 13.200 marek, a sam budynek szkolny o wielkości 59,97 m2 kosztował 6.200 marek.
W okresie zaboru pruskiego szkoła była miejscem germanizacji polskich dzieci. Zapisy w kronice szkoły świadczą o ścisłym związku historii szkoły z dziejami narodu polskiego. Szkoła rozpoczęła działalność we wrześniu 1896 r. Była to jednoklasowa, trzyoddziałowa, tzw. południowa szkoła powszechna. Zajęcia obejmowały: religię, czytanie, pisanie, mówienie, rachunki, geografię, historię, śpiew, robótki i turnieje, oczywiście nauczane w języku niemieckim. Pierwsze nazwisko zapisane w księdze ocen to: Hartwig Rusek ur. 11 października 1882 r. w Biniewie. Wśród uczniów otrzymujących świadectwa w 1897 roku są: Marianna Rosik, Antoni Marciniak, Antoni Kluczyk, Franz Świgulski, Antoni Chmielarz, Ignacy Kasprzak, Albert Witczak, Eufrazyna Kmiecik. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości szkoła natychmiast wznowiła działalność ucząc w języku polskim i historii oraz geografii Polski. Cieszył się tym nauczyciel szkoły pisząc w kronice: „Niezbadane są wyroki Opatrzności Bożej! Witaj nam drogi, ojczysty języku ukochany!” Już w listopadzie tego roku dzieci z Biniewa i okolic zasiadły w ławkach szkolnych, ale brak opału spowodował zawieszenie zajęć do marca 1919 r.
Obowiązek szkolny trwał od 7 do 14 roku życia ucznia. Po śmierci Romana Ślósarczyka z dniem 1 listopada 1924 r. posadę nauczyciela szkoły objął Józef Borowiecki, później z dniem 17 października 1927 r.- Franciszek Surma, a następnie od 16 sierpnia 1933 r. Brunon Mańka. Szkoła uroczyście organizowała obchody świąt państwowych: 11 listopada, 3 maja oraz imieniny marszałka Józefa Piłsudskiego (19 marca). W 1938 r. przeprowadzono tygodniową wycieczkę do Zakopanego dla najstarszych uczniów szkoły. W okresie okupacji w czasie II wojny światowej szkoła w Biniewie była zamknięta. Po wojnie rozpoczęła swą działalność 27 lutego 1945 r. od uroczystego nabożeństwa w kościele parafialnym w Górznie. Placówka dysponowała 4 klasami. 9 lutego 1945 r. przyjął trud organizacji i prowadzenia placówki nauczyciel Franciszek Witkowski i uczył przedmiotów: język polski, matematyka, religia, śpiew, geografia, przyroda oraz ćwiczenia cielesne. Uczęszczały do szkoły 92 dzieci z Biniewa i Górzna z roczników 1930-1937. 16 stycznia 1949 r. otwarto przy szkole punkt biblioteczny. W latach 50 w szkole uczyło dwóch nauczycieli: Honorata Janiak i kierownik szkoły Franciszek Witkowski. Uczono wówczas w 5 oddziałach 74 uczniów. Wprowadzono obchody Święta Pracy, Rewolucji Październikowej, urodzin Stalina i Bieruta obok spotkań choinkowych, MDD i MDK zamiast 3 maja i 11 listopada. Nie prowadzono w szkole zajęć z religii. Od 1962 r. zajęcia prowadził Stanisław Marciniak, a w latach 1963 - 1965: Gertruda Dyba. Z powodu mniejszej liczby uczniów od 1964 r. naukę w 4 oddziałach podjęło 59 uczniów (kl. 0-III). W 1965 r. nauczycielką w tutejszej szkole została Krzysława Sikora. Od 1968 r. dołączyła do nauczycieli Janina Banasiak. W 1970 r. obowiązki dyrektora szkoły objął Marian Wincenciak. W 1972 r. przeprowadzono kapitalny remont szkoły: naprawiono piece kaflowe, wprawiono nowe okna, przebudowano instalację elektryczną, przełożono dach i pomalowano klasy przy pomocy mieszkańców okolic. W 1982 r. po przejściu na emeryturę poprzedniego dyrektora posadę tę objął Stanisław Maciejewski. W latach 1983 - 2001 Danuta Maciaszek była nauczycielem i wychowawcą w tutejszej szkole. W 1985 roku rozpoczęła w tutejszej placówce pracę i nadal pracuje Marlena Cepa, a w 1987 r. Elżbieta Mikołajczyk. Było wtedy 60 dzieci od oddziału przedszkolnego do klasy III. Przeprowadzono wówczas remont szkoły. W 1990 roku wprowadzono religię do szkół i katechetką była do 1999 roku Ewa Gądziak, a obecnie jest Justyna Frąszczak. Od 1991 r. i obecnie Róża Palarczyk jest wychowawcą w oddziale przedszkolnym. W 1991 r. dyrektorem szkoły, po odejściu na emeryturę poprzedniego, została Elżbieta Mikołajczyk, a od 1993 r. jest kierownikiem filii w Biniewie Szkoły Podstawowej w Szczurach. W 1992 r. założono w szkole wodociąg i wykonano społecznie prace malarskie klas i korytarzy. W 1994 r. doprowadzono do rozbudowy szkoły o ubikacje i pokój nauczycielski, wygospodarowano szatnie, kuchnię i umieszczono kotłownię, założono centralne ogrzewanie, zaadoptowano największą klasę na salę gimnastyczną, uporządkowano plac wokół szkoły, zlikwidowano ubikacje wolnostojące, piwnicę i stodołę, zlikwidowano piece kaflowe i pomalowano sale. Prace te wykonali mieszkańcy okolic w czynie społecznym, Komitet Rodzicielski i jej przewodniczący Mirosław Nowak zaangażowali się w rozbudowę - ufundowali wraz z organizacjami wsi projekt dobudowy i wykonali prace murarskie, a materiały i wyposażenie sfinansował Samorząd Gminy Ostrów Wielkopolski przy wsparciu Kuratorium Oświaty w Kaliszu. Społeczność szkolna przygotowała uroczystość otwarcia szkoły po rozbudowie z przedstawieniem pt.: „Serce za serce”. Od 1 września 1995 r. doprowadzono do podwyższenia stopnia organizacyjnego szkoły o czwartą klasę z powodu dobrych warunków lokalowych i możliwości zdania przez 10 - latków egzaminu na kartę rowerową, aby zgodnie z przepisami ruchu drogowego dojeżdżały do klasy wyższych w S.P. Szczury. Zajęcia w klasie IV prowadzono przez 5 lat - do 21 czerwca 2001 r. (ze względu na reformę oświaty oraz niż demograficzny) wprowadzono tzw. kształcenie zintegrowane w klasach I-III łącząc przedmioty w jeden tok nauczania - uczenia się. W szkole organizowano dodatkowo naukę języków obcych opłacaną przez rodziców: języka niemieckiego w 1993/94, języka angielskiego w 1998-2001 (3 lata). W 1996 r. zorganizowano obchody 100 - lecia szkoły w Biniewie, poparte kroniką szkolną. Otynkowano budynek i skład na opał, wykonano prace malarskie czynem społecznym. Przygotowano część artystyczną z uczniami pt.: „Piosenki i zabawy naszych dziadków i pradziadków”, zaproszono byłych uczniów i pracowników szkoły obok gości honorowych. Szkoła wzbogaciła swoją bazę o telewizor z wideo, kserokopiarkę i komputer, które wykorzystuje w trakcie zajęć. Od roku szkolnego 2001/2002 szkoła organizuje zajęcia dodatkowe z informatyki. Nauczyciele szkoły przygotowują imprezy, uroczystości środowiskowe: balik dla dzieci od 0 do 10 lat, Dzień Seniora dla wszystkich starszych mieszkańców okolic, Dzień Rodzica, część artystyczną z dziećmi np.: na jubileusz OSP w Biniewie. Szkoła organizuje konkursy na szczeblu gminy (np.: teatralny „Brzechwa dzieciom”, dyktando „corrida ortograficzna”). Uczniowie biorą udział w gminnych i ogólnopolskich konkursach plastycznych, akcjach np. „Góra grosza”, projekcie edukacyjnym „Bocian”, konkursach matematycznych, piosenkarskich, recytatorskich, sportowych, itp. Dzieci co roku jadą na wycieczki autokarowe: np.: 1996 r. „szlakiem piastowskim”, 1997 r. muzeum, fabryka lodów, statek na Szałe w Kaliszu, 1998 r. obserwatorium astronomiczne w Toruniu, 1999 r. Poznań - Rogalin - Kórnik, 2000 r. ZOO, statek po Odrze, ogród botaniczny we Wrocławiu, 2001 r. Malta, ZOO, rynek - koziołki w Poznaniu, 2002 r. zamek, park, żubry w Gołuchowie, 2003 r. Górecznik - strusie, Antonin - pałacyk z pamiątkami po F. Chopinie, „Bajkoland” w Ostrowie Wlkp. W szkole w Biniewie organizuje się lokal wyborczy do przeprowadzenia wyborów samorządowych i ogólnopolskich oraz referendum. Szkoła współpracuje z GOK, GOPS, Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, samorządami gminnym i wiejskim, dzielnicowym okolicy, proboszczem parafii Górzno oraz ściśle współpracuje ze szkołą macierzystą S.P. Szczury.